Meczup demişti bir keresinde, tabi ki aşığın kalbi kırılacak, bir kalp kafi sevgililer için. Tabi ki aşığın kalbi kırılacak, duvarları yıkılacak ki alem dolsun içine, sevgiliye böyle sarılacak. Ve tabi ki aşığın kalbi kırılacak, bu hal ile sevgiliye karışacak…
hep böyle mi olur… hiç mi acıtmadan yaşanmaz…
melek Ağustos 9th, 2010 at 09:18
bilmem, belki vardır öyleside. ama acımasın diye kırılmasa hiçbir tohum, nasıl olurdu bilmiyorum mesela dünya…
lao Ağustos 9th, 2010 at 13:31
acının, ferahın hesabında ise kişi..
..
nasıl derler..
daha çok yolu var.
makbule Ağustos 9th, 2010 at 23:23
kırık kalbi sevgili onaracaksa acı çekmek erdemli bir şeye dönüşür o halde…
lüsifer Ağustos 29th, 2010 at 16:20
aşığın aşık olmak dışında bir vasfa meyli yoktur derler, erdem v .s. mesela..
ki yine meczup orada anladığım kadarıyla kalbinde aradan çekilmesinden, putlaşmamasından bahsediyor. yani onarmak bir kenara, ondan da kurtulmak…
lao Ağustos 30th, 2010 at 04:09
meczup !…
kapı lütfen….
hiç Nisan 8th, 2011 at 15:30