olmaz hayal yoktur, onulmaz hayalci vardır
Dalgın bir şekilde oturuyordu meczup, bende ona dalmış bir şekilde. Konuşmaya başladı bir ara, dedi ki, insan gençken sevinçlerini, heyecanlarını, sıkıntılarını v.s. büyütme eğilimindedir, çünkü geçtir, güçlü çağındadır, üstesinden gelebilir. Yaşlandıkça ve güçsüzleştikçe ise küçültme, görmeme eğiliminde. Kendi daha çok korumak ister.
Ya arada kalanlar dedim. Gülümsedi, yüzüme baktı, aradan çık lao dedi, ara kapansın…
hımm,peki kişi sıkıntılarını ve sevinçlerini büyütme eğilimde ama kendini hiç genç hissetmiyorsa ve kendini koruma eğilimindeyse bu kişi için arada kalmış diyebilir miyiz?
lal-i reyhan Kasım 6th, 2009 at 05:35
yaşla alakası var mı bilmiyorum lao, kişiler bazen büyük de olsa küçük de olsa hiçbirşeyi büyültme , küçültme derdini taşımaktan da , kendini koruma kaygısından da azade olmuş oluyor, ama yine arafta yani arada kalıyor, ve biricik nedeni de ne biliyor musun, herkes ona, olmaz hayal vardır diyor, onun onulmaz hayalci oldugunu bile bile.
aradan çıkmamız istendiği an aradan çıkabileceğiz, yoksa kalbimizde o isteğin durduğu hep malum, malum olması gerekene..
elif Kasım 6th, 2009 at 10:27
ara kapanmasa nolur?
sina Kasım 7th, 2009 at 01:00
kişi farkında değildir, nefes almak gibi, yada kalbin atması gibidir, doğal düzeni vardır, ve kendini korur…
zihnin yorgunluğu yaşlılığı başka, o başka bir şey…
ara kapanmasa hep arada kalırız, eziliriz…
lao Kasım 9th, 2009 at 01:05
yazilariniza yorum yapmak istemiyorum, cogu zaman hersey tarafinizdan yazi icinde dile getirilmis oldugu icin yorum yaparak laf kalabaligi etmekten kaciniyorum ama yaziyi begendigimi ifade etmeden de gecmek istemiyorum.. bunun bir yolu olmali.. zira iste bu da bir yorum oldu..
yunivers Kasım 13th, 2009 at 00:58
rahat olalım, en güzeli bu galiba… birde işte, bende hep eksik kalıyor diye düşünüyorum, ne denecek diye merak ediyorum…
lao Kasım 13th, 2009 at 22:07