harâb olsak bir dem şâd olurduk…

Meczup demişti bir keresinde, hani insanlar battıklarını sanır, bir uçurumdan düşer gibi düştüklerini, altlarında ne varsa kaydığını zannederler. Bu düşmek değildir lao, yerle aranda olanların bir bir yıkılmasıdır ki bunlar seni bastığın yerden uzaklaştıran şeylerdir. Bunlar sana yükselme hissi veren yalanlardır. Yere basmak önemlidir oysa, yükselmek içinde önemlidir. Hani yerler ve gökler beraber anılır ya… bırak öte dünyayı, bu dünyayla bile aramıza nice putlar sokmuşuz…

6 yorum var “harâb olsak bir dem şâd olurduk…” için

  1. ve kediyi merak öldürmüş
    (bitmeden dünyada azad olma telaşı)

  2. Eyvallah lao. :)

  3. ibrâhîm
    içimdeki putları devir
    elindeki baltayla
    kırılan putların yerine
    yenilerini koyan kim

    ..diyen şairi hatırladım.

  4. niçin yeni yazı yok, meczubu özledik.

  5. bizde özledik, yeni imkan bulduk. birde hal bulursak..

  6. Uzun zamandır bende bu histeyim. Hala kaygan zemindeyim. Hala ayaklarımın yere basmadığını düşünüyorum.
    bu arada yorum yazamıyordum benden kaynaklanan bir sorundu herhalde ama şimdi yazabilmek güzel
    yazılarını bekliyoruz

Söyleyeceklerim Var