giderek sadeleşmek
8 yaşıma girdiğim gün sabah kalktığımda çok sevindiğimi hatırlıyorum. Kendimi büyümüş hissediyordum ve bu neden bilmiyorum, mutlu etmişti beni…
18 yaşına girdiğim sabah anlamsız bir şekilde bakıyordum çevreme, 18 gerçekten büyümekti o güne kadar. Döndüm yanımda ki arkadaşıma hiçbir şey değişmiyormuş dedim, evet değişmiyormuş dedi.
Şimdi 28 olunca bunları hatırladım, özellikle bunları. Gittikçe küçüldüğümü… daha az bildiğimi… daha az bir çok konuda…
Aynı şeyleri tekrar tekrar fark etmemize rağmen bunların tekrarlanan heyecanları olabiliyor. Evet, bir şeyi anladım yada çözdüm dediğimizde kopuyoruz o şeyden, anlamamaya başlıyoruz ve aslında tıkıyoruz bakışımızı.
Hayat, aynı zamanda antrenmanı da kendisi olan bir maç gibi. Oynarken öğreniyoruz, şekilleniyor maç, ya kazanıyoruz ya kaybediyoruz. Üçüncü bir seçenek arayışı, hayatı anlamamak yada yeterince ciddiye almamak sanki.
Her defasında yeniden çalışmak lazım ikyo?yu. Her defasında yeni, ama her defasında biraz daha ustaca…
Geçtiğimiz gün doğmuşum, yine bir Çarşamba günü olduğunu söyledi annem. 13.44 de. Başka bir ülkede, dilini ve kültürünü şimdi anlamakta zorlandığım bir yerde.
Hamd olsun, en gereksiz şey olsak dahi, gerekli görülüp yaratılmışız…
Güzel rabbim hayirli uzun ömürler nasip etsin.kaleminize kuvvet amen
ergu Ocak 29th, 2009 at 06:19
amin, teşekkür ederim
lao Ocak 29th, 2009 at 18:15
iyiki dogdun lao abi
allah hayirli,saglikli,güzel ve mutlu uzun hayat nasib etsin insallah
ali.. Ocak 29th, 2009 at 18:51
teşekkür ederim ali. hepimiz için güzel dileklerin geçerli olsun
lao Ocak 30th, 2009 at 02:42
hayırlı seneler inşallah
gereklisiniz efendim gayet
ş. Ocak 30th, 2009 at 22:19
teşekkür ederim ş…
lao Ocak 31st, 2009 at 04:27