lao

gama ne gerek, dünya var
cana ne gerek, canan var

dedi meczup, elindeki çay bardağına dalıp izlerken. gözleri doldu, göstermemek için kapattı hemen. göz kenarından, görülmeyecek gibi olmayan bir iki damla yaş aktı… tedirginlikle sordum, hayırdır dedim. birden toparlayıp, yüzünden güzel bir tebessümle konuşmaya başladı. lao dedi, özlemek garip bir şey, hele ki hiç olmayacak bir şeyi, yada artık olmayan bir şeyi özlemek, çok garip … evet dedim, garip, özlediklerimi düşününce. işte dedi, biz dünya ile sınırlandırıyoruz ki dünyaya ait bu cesetten çok az fazlası var bizde. gerisi öteye, hep olan yere ait. işte garip, bu ceset de onca yükü taşıyor, adı bazen özlem oluyor, bazen aşk, bazen dostluk v.s…

lao dedi meczup, özlemek iyidir, aslolanı hatırlatır…